Vandaag heb ik mijn zinnen weer eens gezet op een bezoek aan de Strengen. Rond half zeven zet ik mijn fiets even voorbij het bruggetje nabij de ingang van dit recreatiegebied. Nog slecht licht voor foto's, maar genieten van de zonsopkomst, de rust en de geduldig foeragerende ooievaars in de nabijheid van dit gebied. Een zanglijster laat van verre zijn gejubel horen en de kleine karekiet zit weer in het riet. Op een enkele hardloper na is het heerlijk stil. Weinig wind, licht bewolkt. Wat wil een mens nog meer.

IJsvogelIk ga eerst even kijken bij het vogelkijkscherm. Een prachtig informatiebord over de vogels in dit gebied prijkt bij het opstapje naar het scherm. Hulde aan dit initiatief. Vanaf het scherm is weinig te zien, het plas-drasgebied is aardig omhoog geschoten, dus de kleine plevier en de kievit hebben vast een andere plek opgezocht. In de verte hoor ik het geluid van de groene specht. Een zwartkopje zingt zijn lied, zelfs nog in augustus. Ik wandel verder, er vliegen wat tjiffies door het struikgewas en de winterkoning alarmeert dat ik eraan kom. Opeens vliegen er twee blauw-grijze vogels in een rechte lijn achter me langs. Yes, de eerste ijsvogeltjes in beeld. Voor je het weet, zijn ze al weer uit het oog. Verderop staat een bankje, wil er op gaan zitten, maar oeps, kletternat. Dan maar staan en kijken, nog eens kijken, langs de waterkant, op de takjes die hangen boven het water. Luisteren naar het roepje van de ijsvogel. En dan ineens, zie ik een mannetje ijsvogel zitten, vlak boven het water, verborgen achter een paar takjes. Geweldig, de ene foto na de andere, maar door de schaduw waarin hij zit, geen geweldige shoots. Maakt niet uit, ik geniet ervan. Ik blijf nog lang op deze plek, het ene moment vliegt hij weg, dan komt ie weer terug. Totdat een paar enthousiaste zwemmers de boel komen verstoren. Ze zwemmen niet alleen, maar praten luidkeels met elkaar. En water draagt het geluid heel ver ....

BrandganzenIk wandel verder, ga richting Tengnagel en zie daar tientallen brandganzen en grauwe ganzen gezellig bij elkaar. Complete crèches. Als ik te dichtbij kom, gaan ze in sneltreinvaart richting het water. Een visdiefje vliegt over, probeer het met de camera vast te leggen. Zie dan opeens in mijn beeld een roofvogel. Een buizerd? Nee, na wat studie kom ik tot de constatering dat het een vrouwtje bruine kiek is. Genieten hier. De witte kwikstaartjes vliegen voor mij uit. Heel veel jong spul ertussen. Langs de waterkant een enkele oeverloper, heel veel meerkoeten, een paar jonge bergeenden.

StaartmeesVervolgens kom ik de Strengen weer in, heb ondertussen app-contact met Renée, een enthousiaste vogelaar uit de app-groep en gezamenlijk trekken we verder op. We stuiten op heel veel staartmeesje, een aantal tjiftjaffen en een grasmus. Geen grauwe vliegenvanger. Ondertussen verschijnen er ook steeds meer vlinders. Koolwitjes, atalanta, dagpauwoog en mijn eerste distelvlinder van dit jaar. Wel een verschrompeld exemplaar. Een zanglijster laat zijn liedje nog eens horen, een winterkoning duikt weg in de begroeiing. Een buizerd vliegt over.

We lopen nog even samen naar het kijkscherm. Daar is niet veel te zien. Maar iets verderop zien we toch weer een bruin vogeltje, een kbv-tje. Een kleine karekiet, of een bosrietzanger. Als ze hun snavel niet open doen, blijft het lastig. Maakt niet uit. Het blijft een feest om hier te zijn. Gauw maar weer eens terug komen hier, of eerst naar Koudenhoorn? Wat een luxe probleem om hier uit te moeten kiezen.

Ekster