De StrengenDe Strengen/Tengnagel (waarneming.nl) ligt aan de noordkant van de woonwijk Merenwijk in Leiden. Samen met het oostelijk deel van de Broek- en Simontjespolder vormt het een uniek recreatiegebied: rietvlaktes, bos, gras- en weiland en heel veel water. Bij buurtbewoners is het populair als recreatie en ommetjes-gebied: wandelen met de hond, picknicken, fietsen en zwemmen. Het is er heerlijk genieten, maar er is meer te zien, te horen, te voelen……. Voor natuurliefhebbers een heel interessant gebied. Het gebied is in 2020 deels op de schop gegaan en is heringericht. Bij de bewoners van de merenwijk bestond er echter grote tegenstand tegen de ingrijpende plannen van de gemeente Teylingen. De grootste veranderingen zijn toen tegengehouden. De meeste wandelaars waren ontzet over de herinrichting (en sommigen zijn het nog), de vernieling van een leuk wandelgebiedje. Voor veel natuurliefhebbers is het grootste verlies dat er een vrijwel verwaarloosd verwilderd gebiedje zonder pretenties verloren is gegaan. Er komt wel weer veel moois, maar helaas zien we voorlopig een aangeharkt gebiedje met honderden bordjes en kilometers hek. Wie het niet kende voorheen, zal hier weinig problemen mee hebben. Een gedeelte is afgesloten voor hondenbezitters, zodat vooral de vogels daar ongestoord kunnen verblijven.

De situatie met de honden is verslechterd. Vroeger was het hele gebied verboden voor honden in broedtijd. Nu jagen de zwemmende honden bij de hondenweide/het hondenstrand de broedende ijsvogels weg. Dat is toch wel een achteruitgang te noemen.

Het is nu erg interessant om de aankomende jaren te ontdekken hoe dit gebied zich verder ontwikkelt. Dat is een van de redenen om een apart blog bij te houden over de ontwikkelingen in dit gebied. De naam Strengenhoorn geeft ook al aan, dit blog gaat over De Strengen en Koudenhoorn. Reinier de Man heeft een mooie presentatie gemaakt over het gebied De Strengen. voor het op de schop ging, maar ook over de stand van zaken in het afgelopen voorjaar, zie Presentatie Strengen en Tengnagel. Ook de vervolgpresentatie is boeiend om te zien: Vervolgpresenatie.

IJsvogelEn het aangrenzende gebied Koudenhoorn krijgt in dit blog alle aandacht. Zie meer info over Koudenhoorn. Dit gebied heb ik vorig jaar pas goed leren ontdekken en behoort tot een van mijn favoriete natuurterreinen. Vandaar dat ik in dit blog over beide gebieden de lezer graag op de hoogte houd over vooral de vogelrijkdom aldaar. Regelmatig zal ik gebruik maken van bestaande artikelen of folders die meer duidelijkheid geven over deze plekjes in Zuid-Holland. Ik zal dan altijd verwijzen naar de bron. Leuk om ook het eindverslag te lezen van NGO 17/18, gebruik dan deze link: Eindverslag De Strengen. Bevat zeker leuke informatie, maar de woede van de bewoners van de Leidse Merenwijk over de omstreden plannen van Teylingen vind je er niet in terug. Plannen om alle populieren te kappen op de dijk bij de Merenwijk, plannen om de dijk met grazende dieren toegankelijk te maken voor alle recreanten (zodat ze bijna in particuliere tuinen zouden kunnen lopen), alleen de herinnering daaraan laat menigeen de bloeddruk stijgen.

Vanaf dit blog zal ik jullie verder op de hoogte houden van de actuele situatie en zal leuke waarnemingen aan jullie doorgeven. Bezoek dus regelmatig dit blog. Veel leesplezier.

 

Vandaag heb ik mijn zinnen weer eens gezet op een bezoek aan de Strengen. Rond half zeven zet ik mijn fiets even voorbij het bruggetje nabij de ingang van dit recreatiegebied. Nog slecht licht voor foto's, maar genieten van de zonsopkomst, de rust en de geduldig foeragerende ooievaars in de nabijheid van dit gebied. Een zanglijster laat van verre zijn gejubel horen en de kleine karekiet zit weer in het riet. Op een enkele hardloper na is het heerlijk stil. Weinig wind, licht bewolkt. Wat wil een mens nog meer.

IJsvogelIk ga eerst even kijken bij het vogelkijkscherm. Een prachtig informatiebord over de vogels in dit gebied prijkt bij het opstapje naar het scherm. Hulde aan dit initiatief. Vanaf het scherm is weinig te zien, het plas-drasgebied is aardig omhoog geschoten, dus de kleine plevier en de kievit hebben vast een andere plek opgezocht. In de verte hoor ik het geluid van de groene specht. Een zwartkopje zingt zijn lied, zelfs nog in augustus. Ik wandel verder, er vliegen wat tjiffies door het struikgewas en de winterkoning alarmeert dat ik eraan kom. Opeens vliegen er twee blauw-grijze vogels in een rechte lijn achter me langs. Yes, de eerste ijsvogeltjes in beeld. Voor je het weet, zijn ze al weer uit het oog. Verderop staat een bankje, wil er op gaan zitten, maar oeps, kletternat. Dan maar staan en kijken, nog eens kijken, langs de waterkant, op de takjes die hangen boven het water. Luisteren naar het roepje van de ijsvogel. En dan ineens, zie ik een mannetje ijsvogel zitten, vlak boven het water, verborgen achter een paar takjes. Geweldig, de ene foto na de andere, maar door de schaduw waarin hij zit, geen geweldige shoots. Maakt niet uit, ik geniet ervan. Ik blijf nog lang op deze plek, het ene moment vliegt hij weg, dan komt ie weer terug. Totdat een paar enthousiaste zwemmers de boel komen verstoren. Ze zwemmen niet alleen, maar praten luidkeels met elkaar. En water draagt het geluid heel ver ....

BrandganzenIk wandel verder, ga richting Tengnagel en zie daar tientallen brandganzen en grauwe ganzen gezellig bij elkaar. Complete crèches. Als ik te dichtbij kom, gaan ze in sneltreinvaart richting het water. Een visdiefje vliegt over, probeer het met de camera vast te leggen. Zie dan opeens in mijn beeld een roofvogel. Een buizerd? Nee, na wat studie kom ik tot de constatering dat het een vrouwtje bruine kiek is. Genieten hier. De witte kwikstaartjes vliegen voor mij uit. Heel veel jong spul ertussen. Langs de waterkant een enkele oeverloper, heel veel meerkoeten, een paar jonge bergeenden.

StaartmeesVervolgens kom ik de Strengen weer in, heb ondertussen app-contact met Renée, een enthousiaste vogelaar uit de app-groep en gezamenlijk trekken we verder op. We stuiten op heel veel staartmeesje, een aantal tjiftjaffen en een grasmus. Geen grauwe vliegenvanger. Ondertussen verschijnen er ook steeds meer vlinders. Koolwitjes, atalanta, dagpauwoog en mijn eerste distelvlinder van dit jaar. Wel een verschrompeld exemplaar. Een zanglijster laat zijn liedje nog eens horen, een winterkoning duikt weg in de begroeiing. Een buizerd vliegt over.

We lopen nog even samen naar het kijkscherm. Daar is niet veel te zien. Maar iets verderop zien we toch weer een bruin vogeltje, een kbv-tje. Een kleine karekiet, of een bosrietzanger. Als ze hun snavel niet open doen, blijft het lastig. Maakt niet uit. Het blijft een feest om hier te zijn. Gauw maar weer eens terug komen hier, of eerst naar Koudenhoorn? Wat een luxe probleem om hier uit te moeten kiezen.

Ekster

GrasmusZaterdag 26 juni heb ik met Hans van Bostelen afgesproken om even kennis te maken en samen het westelijk gedeelte van De Strengen te bezoeken. Aanvankelijk wel wat miezerregen, maar al gauw gelukkig weer droog weer. Wel een grijze lucht. Bij het bruggetje zien we de jonge boerenzwaluwen heen en weer vliegen en af en toe rustend op een overhangende tak boven het water. Al gauw horen we het typische geluid van de koekoek. Niet het als maar koekoeken, maar een soort kwakend geluid. Dit geluid wordt niet vaak gehoord, dus toch wel bijzonder. Verder zien we nog twee exemplaren koekoek in een boom. Dus er zijn er drie! We wandelen verder en Hans wijst me op tal van insecten die hier voorkomen. Al dat kleine spul, wat ingewikkeld. Maar wat geweldig dat er natuurliefhebbers zijn, die hier van alles over afweten. Snuitkevertjes, bijen- en vliegsoorten, wantsen. Ga ik dat allemaal onthouden? De kievit heeft minstens drie jongen. Eentje blijft veilig onder de vleugels van moeder zitten. De andere twee scharrelen wat rond tussen de begroeiing.
KoekruidIn hetzelfde gebied zien we ook de kleine plevier. Zijn jonkies kunnen we niet ontdekken, maar die zijn er hopelijk vast nog wel. Mijn plantenkennis wordt ook verrijkt. Gipskruid nabij het kijkscherm, daar vlakbij ook koekruid. Nu mooi in bloei. Hans moet na een uurtje weer naar huis, heeft andere verplichtingen. Ik blijf nog even wat rondwandelen, zie meerdere keren de blauwe flits voorbij komen, veel kleine bruine vogeltjes, grasmus, kleine karekiet, tuinfluiter en een vrouwtje zwartkop. De Tengnagel levert weinig spannends op, wat witte kwikstaarten, overvliegende tureluurs. Terug in De Strengen nog een wulp. De grauwe vliegenvanger weet ik niet te vinden. Misschien de volgende keer. Maar dat er hier genoeg te beleven valt, is nu wel duidelijk. 

Kleine plevier

Witte kwikstaartEigenlijk heb ik zowel Koudenhoorn alsook De Strengen leren ontdekken door mijn vogelvriend Reinier de Man. Een enthousiast natuurliefhebber en fotograaf die regelmatig naar deze gebieden gaat. Hij heeft me mee genomen naar deze prachtige natuurgebieden onder de rook van Leiden. Nu De Strengen heringericht is, ben ik, samen met leden van de app-groep Strengenhoorn (combinatie van De Strengen en Koudenhoorn) nieuwsgierig hoe deze twee vrijwel aangesloten gebieden zich verder ontwikkelen. Om een indruk te krijgen hoe De Strengen was voor het op de schop ging, hoe het nu is en wat de toekomst mag gaan brengen, bezoek gerust zijn blogs. Vooral de beschrijving van onze gezamenlijke excursie is het lezen waard. Als je op de volgende link klikt, kom je direct op zijn site: Zwartkoppen, spechten en cetti's. Bekijk ook gerust zijn andere ervaringen in dit prachtige gebied.